Mijn moeder

Delen met:

Een zwak voor alles wat beweegt heb ik van geen vreemde, mijn ouders zijn ook altijd echte kermisliefhebbers geweest (en nu nog overigens). Dus mijn eerste ritjes in kermisattracties en bezoekjes aan pretparken hoorden zo’n beetje bij de schoolvakanties. Dus geheel tercht in deze rubriek, mijn moeder.

Herinneringen aan de kermis

De leukste: op woensdagmiddag mochten we met een kwartje naar den Besterd. Dat was dichtbij, want we woonden in de Theresia parochie. Dat kwartje werd besteed in een grote tent. (Je mocht eenmaal binnen, zo lang blijven en meedoen als je wou.) Daar lag een grote houten schijf in, die wat opliep naar het midden. De sport was, dat je zo lang mogelijk op die schijf moest blijven zitten. De schijf ging draaien en ging steeds harder, zodat iedereen er aan alle kanten van afviel. Degene die het langst bleef zitten won een kleine prijs. Nou die prijs heb ik vaak gewonnen hoor. Ik was een ster in het vastklampen en naar de schijf rennen. Je mocht niet elke ronde meedoen. Eerst werd er gemeld wie er op de schijf mochten zitten. B.v: meisjes met een paardenstaart – met een ring aan – met een haarspeld in enz. Of jongens: met een witte zakdoek – met zwarte sokken aan – met een korte broek aan enz.
Soms mochten jongens en meisjes door elkaar, maar vaak ook apart. Na de aankondigingen werd er start geroepen en als een speer rende iedereen naar de schijf.
Ik heb daar de beste herinneringen aan. Het was altijd heel gezellig.

Nog meer:
*De kwast trekken tijdens een ritje met de rups. Net zo lang een draadje proberen vast te houden tot de kwast losliet. Gratis rondjes heb ik veel verdiend.
De “kwastenman” probeerde me over te slaan door de bal vlak voor mij omhoog te halen. Ging ik gewoon staan hoor!
*Touwtje trekken. Als we met de familie gingen mochten we als kind altijd touwtje trekken. We kregen een suikerspin. Feest. Mijn vader kocht op de terugweg in de Besterdstraat, bij de visboer een maaltje paling, die levend in de emmer lag te kronkelen. Griezelig en zielig vonden we dat.

Enge dingen waren er ook. Als tiener ging ik eens met ons pap in de rotor. Aan weerszijden van mij twee stoere militairen (hadden toen hun militaire pak nog aan!). De rotor ging draaien en je plakte aan de wand. De vloer zakte onder je weg. Ik vond dat zo eng dat ik alles bij elkaar heb gegild hen en ocharm, de militairen hebben vast nog blauwe plekken op hun arm. De kijkers, die bovenaf konden meekijken hebben vast nog nooit zo’n plezier gehad. Dat was eens maar nooit weer. Ons pap was blij dat niet hij, maar de militairen naast me stonden. In de tienertijd vonden we het ook leuk om bij bepaalde attracties rond te hangen waar ze goeie muziek draaiden.

*Toen ik zelf kinderen kreeg nam ik ze natuurlijk ook mee naar de kermis. Ik geloof dat ze net zo gek zijn op de kermis als hun moeder. Ik stond te zwaaien bij elke draaimolen en zwierde mee in de inktvis. Toen ze niet meer in de draaimolen gingen, ben ik er zelf nog eens ingekropen en zwaaiden zij naar mij vanaf de kant. (red. dat was in de Engelse grand carrousel in 2002)

Groetjes, moeder

Geef een reactie